غزل شمارهٔ ۲۱۰۷

مولوی / دیوان شمس / غزلیات

جان منی جان منی جان من
آن منی آن منی آن من
شاه منی لایق سودای من
قند منی لایق دندان من
نور منی باش در این چشم من
چشم من و چشمه حیوان من
گل چو تو را دید به سوسن بگفت
سرو من آمد به گلستان من
از دو پراکنده تو چونی بگو
زلف تو حال پریشان من
ای رسن زلف تو پابند من
چاه زنخدان تو زندان من
دست فشان مست کجا می‌روی
پیش من آ ای گل خندان من
بررسی آماری غزل شمارهٔ ۲۱۰۷

بیشترین کلمات استفاده شده از لحاظ آماری کلمات منی، جان، چشم، زلف، گل، لایق می باشند. مولوی از کلمه منی ۷ بار ، جان ۳ بار ، چشم ۲ بار ، زلف ۲ بار ، گل ۲ بار ، لایق ۲ بار در غزل شمارهٔ ۲۱۰۷ استفاده کرده است.

کلمه تکرار
منی 7
جان 3
چشم 2
زلف 2
گل 2
لایق 2