گزیدهٔ غزل ۱۶۴

بی شاهد رعنا به تماشا نتوان رفت
بی سرو خرامنده به صحرا نتوان رفت
صحرا و چمن پهلوی من هست بسی لیک
همره تو شو ای دوست که تنها نتوان رفت
مائیم و سر کوی تو گر پیش نخوانی
اینجا بتوان مرد و از اینجا نتوان رفت
گفتم که ز کویت بروم تا ببرم جان
گفتی بتوان جان من اما نتوان رفت
ای قافله در بادیه‌ام پای فرو ماند
بگذر تو که در کعبه به این پا نتوان رفت
مپسند که در پیش لبت مرده بمانم
نازیسته از پیش مسیحا نتوان رفت
بررسی آماری گزیدهٔ غزل ۱۶۴

بیشترین کلمات استفاده شده از لحاظ آماری کلمات نتوان، رفت، صحرا، بتوان، جان می باشند. امیرخسرو دهلوی از کلمه نتوان ۷ بار ، رفت ۷ بار ، صحرا ۲ بار ، بتوان ۲ بار ، جان ۲ بار در گزیدهٔ غزل ۱۶۴ استفاده کرده است.

کلمه تکرار
نتوان 7
رفت 7
صحرا 2
بتوان 2
جان 2