حکایت شبلی که گاه مردن زنار بسته بود

عطار / منطق‌الطیر / بیان وادی طلب

وقت مردن بود شبلی بی‌قرار
چشم پوشیده دلی پرانتظار
در میان زنار حیرت بسته بود
بر سر خاکستری بنشسته بود
گه گرفتی اشک در خاکستر او
گاه خاکستر بکردی بر سر او
سایلی گفتش چنین وقتی که هست
دیده‌ای کس را که او زنار بست
گفت می‌سوزم، چه سازم، چون کنم
چون ز غیرت می‌گدازم چون کنم
جان من کز هر دو عالم چشم دوخت
این زمان از غیرت ابلیس سوخت
چون خطاب لعنتی او راست بس
از اضافت آید افسوسم بکس
مانده شبلی تفته و تشنه جگر
او به دیگر کس دهد چیزی دگر
گر تفاوت باشدت از دست شاه
سنگ با گوهر نه‌ای تو مرد راه
گر عزیز از گوهری ،از سنگ خوار
پس ندارد شاه اینجا هیچ‌کار
سنگ و گوهر را نه دشمن شو نه دوست
آن نظرکن تو که این از دست اوست
گر ترا سنگی زند معشوق مست
به که از غیری گهر آری به دست
مرد باید کز طلب در انتظار
هر زمانی جان کند در ره نثار
نه زمانی از طلب ساکن شود
نه دمی آسودنش ممکن شود
گر فرو افتد زمانی از طلب
مرتدی باشد درین ره بی‌ادب
بررسی آماری حکایت شبلی که گاه مردن زنار بسته بود

بیشترین کلمات استفاده شده از لحاظ آماری کلمات نه، زمانی، دست، طلب، سنگ، جان، ره، گوهر، زنار، مرد می باشند. عطار از کلمه نه ۴ بار ، زمانی ۳ بار ، دست ۳ بار ، طلب ۳ بار ، سنگ ۳ بار ، جان ۲ بار ، ره ۲ بار ، گوهر ۲ بار ، زنار ۲ بار ، مرد ۲ بار در حکایت شبلی که گاه مردن زنار بسته بود استفاده کرده است.

کلمه تکرار
نه 4
زمانی 3
دست 3
طلب 3
سنگ 3
جان 2
ره 2
گوهر 2
زنار 2
مرد 2
خاکستر 2
شبلی 2
کز 2
چشم 2
غیرت 2
شاه 2
سر 2